Gisteravond werd in ‘Brandpunt’ aandacht besteed aan de zogenaamde ‘Gondelaffaire’. Deze affaire ontstond jaren geleden toen een Delftse restauranthouder een filmpje van een toenmalig wethouder publiek maakte waarin te zien was hoe deze wethouder met een projectontwikkelaar belde en informatie over prijzen doorgaf. Het verhaal is bekend. Aanstichter Stoelinga werd in eerste instantie niet serieus genomen en zocht de publiciteit. Er werd vanuit het college alsnog een intern onderzoek gedaan en daarmee zou de kous af zijn. Daarna ontstond een jarenlang moddergevecht wegens vermeende smaad tussen de inmiddels oud-wethouder en de heer Stoelinga.

Professor Elzinga concludeert dat destijds een raadslid als querulant werd weggezet, terwijl dat raadslid wel degelijk een punt had. De raad had daar serieus naar moeten kijken. Het filmpje van de restauranthouder had aanleiding moeten zijn om een extern onderzoek te houden en mensen onder ede te horen. Zo had de schijn voorkomen kunnen worden dat de slager zijn eigen vlees keurt.

In Brandpunt is te zien hoe een collega raadslid aangeeft dat de raad gewikt en gewogen heeft, nog eens zelf heel goed naar het dossier heeft gekeken en geconcludeerd heeft dat er geen nieuw onderzoek nodig is. Professor Elzinga zegt hierover: “Dat zien we nog gewoon heel vaak, dat er toch door raadsmeerheden wordt besloten dat men niet verder wil, dat men geen raadsonderzoek wil doen, dat de onderste steen eigenlijk niet boven moet komen of niet boven mag komen. Dan verliest de gemeenteraad toch een beetje de controlepositie die hij tegenwoordig heeft en dat is geen goede zaak.”

De burgemeester geeft in het filmpje van Brandpunt aan alsnog open te staan voor een extern onderzoek. Inmiddels heeft hij daarover contact gezocht met de Commissaris van de Koningin in Zuid Holland en de gemeenteraad daarover middels een korte brief geïnformeerd. In Brandpunt wordt de suggestie gewekt dat de bedreiging waarvoor een Delftenaar veroordeeld is te maken zou kunnen hebben met deze zaak. Deze bedreiging werd in het filmpje volgens de burgemeester in maart 2006 geuit. De wethouder uit het filmpje van de restauranthouder is echter al ruim anderhalf jaar eerder afgetreden. De bedreiging kan daarom in het hele dossier in ieder geval tijdens de uitbarsting van de Gondelaffaire geen rol hebben gespeeld.

Brandpunt heeft de hand weten te leggen op het gehele filmpje waarin de telefonerende oud-wethouder is te zien. In het dossier was tot nu toe vooral het stukje beschikbaar dat de oud-wethouder met de projectontwikkelaar belt. Op televisie was gister echter ook het stuk te zien dat de Delftse oud-wethouder met een Haagse oud-wethouder belde. Niet landelijke aandacht – een uitspraak van de Hoge Raad kan moeilijk als lokaal gezien worden – maar nieuw beschikbaar materiaal moeten aanleiding zijn voor hernieuwd onderzoek. Die wens zou niet alleen bij de burgemeester moeten leven, maar ook bij de raad, ook al hebben we het ondertussen over een dossier dat wel heel oud begint te worden.

Toch is de actualiteit helemaal niet verdwenen. De uitspraken van professor Elzinga over de rol van de gemeenteraad zouden in Delft toch te denken moeten geven. Er zijn in Delft meer dossiers waarin mensen hun eigen vlees keuren en waarbij dat door de gemeenteraad zonder meer wordt geaccepteerd. Het ‘democratische’ argument, dat de meerderheid beslist, wordt in Delft veelvuldig gebruikt. En zo hoort het in de democratie natuurlijk ook; de meerderheid beslist. Maar in een democratische rechtstaat mag meer verwacht worden. Daarin mag verwacht worden dat elk bestuurlijk gremium de rol kiest waarvoor hij is aangesteld. En ook dat daarbij kritisch wordt gekeken naar wie waarom de bron van informatie is. En vanzelfsprekend dat men zich aan de wetten en regels houdt. Wordt ongetwijfeld weer vervolgd.