21 april 2012 | Vandaag is het kabinet gevallen. Nog niet helemaal, maar de gedoogpartner heeft zich om onduidelijke redenen terug getrokken. Het kabinet zal dus feitelijk pas maandag of dinsdag vallen, en wellicht kan het demissionair nog een paar maanden doorregeren om een nieuwe begroting te maken, maar uiterlijk in het najaar zullen er nieuwe verkiezingen zijn. Volgens Wilders omdat de AOW-ers er te veel op achteruit zouden gaan. Hij komt daarmee op voor een groep die hij zo’n drie kwartier na het sluiten van de stembus op 8 juni 2010 liet vallen als een baksteen.
Vanmiddag publiceerde het Centraal Planbureau de doorrekening van het Catshuisakkoord. De stelling van Wilders dat AOW-ers er onevenredig op achteruitgaan blijkt daaruit overigens onzin. Kijkt u maar in tabel 4, op de voorlaatste bladzijde. Helemaal onderaan staan de cumulatieve effecten voor de periode 2011-2015. AOW-ers zitten daar mooi op het gemiddelde. Ten opzichte van bestaande – en dus door Wilders eerder geaccordeerde plannen verandert er voor hen zelfs niets, terwijl werkenden en uitkeringsgerechtigden er wel extra op achteruit gaan.
Ook de nadruk die Wilders legt op de begrotingsregels die ‘Brussel’ tegen zijn zin in op zou leggen is onzinnig. Ten eerste zijn die regels door de lidstaten in een verdrag vastgelegd en dus met instemming van ook de toenmalige Nederlandse regering. Ten tweede zijn de begrotingsregels opgesteld onder de veronderstelling dat het BBP jaarlijks met zo’n 5% toeneemt. Een nominaal begrotingstekort van 3% of minder wordt onder die omstandigheid meer dan gedekt door de groei. Nu de groei in Nederland veel lager is, zou het, in lijn met de gedachte achter de regel, zelfs voor de hand liggen om een nog veel stringenter begrotingsbeleid voor te staan dan de Europese verdragstekst voorschrijft. Het zoeken naar een begrotingstekort van 3% getuigt onder de huidige omstandigheden immers helemaal niet van een duurzaam financieel beleid, maar laat toekomstige generaties opdraaien voor de lasten van nu.
Net als altijd roept Wilders maar wat. Dingen waarvan hij denkt dat Henk en Ingrid dat fijn vinden. Maar hij vergeet dat Henk en Ingrid willen dat het land op een goede manier bestuurd wordt. En dat Henk en Ingrid jr. later ook nog van een AOW willen kunnen genieten. Een keuze voor het eigen ik, het hier en het nu is een kortzichtige keuze. De xenofobe gedachten van Wilders hebben tweespalt gezaaid in de Nederlandse samenleving. Ze hebben er voor gezorgd dat getalenteerde mensen zich minder graag in Nederland vestigen om hier te werken of te studeren, zodat groeipotentieel van de economie niet benut werd. Zijn meldpunt zorgt ervoor dat de buitenlandse handel van Nederland afneemt. Zijn gedachten over solidariteit tussen generaties leiden tot duurzame schade aan het Nederlandse sociale zekerheidstelsel. Zijn afkeer van Europa leidde ertoe dat er door Europese Unie en Nederland twee verschillende verantwoordelijkheden werden genomen, die haaks op elkaar staan, in plaats van een gespreide verantwoordelijkheid die de overheden op elkaar aan laat sluiten.
Ik heb begrip voor de teleurstelling van de mensen die weken aan de onderhandelingstafel hebben gezeten om een goed akkoord te bewerkstelligen. Maar ik denk oprecht dat het een zegen voor het land is dat Wilders vandaag de handdoek in de ring heeft gegooid. Het biedt uiteindelijk immers meer kansen dan teleurstellingen. Laten we daarom maandag vol optimisme beginnen aan een nieuw verkiezingsprogramma. Met de hertaling in de hand, die vaste waarden van weleer, op zoek naar nieuwe wegen voor een nog beter Nederland. Een Nederland waarin mensen met respect voor elkaar en de wereld leven. Een Nederland waarin men verantwoordelijkheid neemt voor zichzelf en voor elkaar. Een Nederland waarin iedereen zijn steentje bijdraagt en iedereen de kans krijgt zijn steentje bij te dragen. Een Nederland dat hervormt, zodat het de kansen van de nieuwe tijd kan benutten. Een Nederland met een open samenleving, dat gebruik maakt van de kansen van de kenniseconomie. Niet door alleen maar kennis te produceren, maar door ook zelf nieuwe technologieën te exploiteren. Door te kiezen voor een omschakeling naar milieuvriendelijker energie, zodat met een hoog welvaartsniveau ook het milieu gespaard wordt. Door te blijven kiezen voor een hoogwaardig onderwijssysteem, zodat er ook in de toekomst veel arbeidskapitaal voorhanden is.
Het afscheid vandaag van Wilders kan alleen maar leiden tot een optimistischer hervormingsagenda. Eén die vast ook wel eens pijn zal doen, dat kan niet anders. Maar vooral ook één die bevrijd is van het negativisme en de angst voor het nieuwe dat Wilders er de afgelopen jaren in heeft gewerkt. Zijn afscheid is daarom een zegen voor het land.